เราซ่อนช่องไปแล้ว แต่ 1 ประโยคที่อธิบายช่องนั้นยังอยู่

ผมกำลังไล่ดูหน้าจอตั้งค่าจากบนลงล่าง ในบัญชีทดสอบที่สลับไปใช้สมุดบัญชีแบบฟิลิปปินส์ ตรงนั้นมีข้อความอยู่ 1 บรรทัด เขียนว่า หมายเลข faktur pajak มี 16 หลัก กรุณากรอกโดยไม่ต้องใส่เครื่องหมายขีด ช่องกรอกที่ข้อความนั้นอธิบายถึงไม่มีอยู่ที่ไหนเลยบนหน้าจอนั้น ตัวช่องถูกซ่อนไว้อย่างถูกต้องแล้ว สิ่งที่ยังเหลืออยู่คือประโยคที่อธิบายช่องนั้นเท่านั้น

การแยกแสดงตามประเทศนี้เราสร้างไว้เมื่อเดือนมิถุนายน ตอนที่เพิ่มฟิลิปปินส์เข้ามา ในส่วนภาษีของหน้าจอตั้งค่ามีรายการที่ใช้เฉพาะในอินโดนีเซียอยู่ 4 รายการ ได้แก่ รูปแบบหมายเลขของคู่ค้า หมายเลข faktur pajak เลขลำดับของใบกำกับอิเล็กทรอนิกส์ และสถานะว่าเป็น PKP หรือไม่ เงื่อนไขการแยกแสดงเรารวบไว้ที่ 1 แห่ง เพื่อให้รู้ได้จากตรงนั้นที่เดียวว่ารายการไหนจะขึ้นในประเทศไหน ตอนเพิ่มเข้ามา เราสลับประเทศของบัญชีไปมาและเฝ้าดูทั้ง 4 รายการปรากฏแล้วหายไป

แล้วทำไมจึงเหลือไว้ 1 ประโยค ประโยคนั้นไม่ใช่คำอธิบายที่ติดอยู่กับช่องกรอก มันคือข้อความนำที่วางไว้หัวส่วนนั้น และตัวส่วนนั้นเองปรากฏในทั้ง 2 ประเทศ เพราะในส่วนภาษียังมีรายการที่ไม่เกี่ยวกับอินโดนีเซียอยู่ด้วย เงื่อนไขติดอยู่กับช่อง ไม่ได้ติดอยู่กับถ้อยคำ รั้วของเราลากผ่านตรงด้านนอกของช่องพอดี

ผมจะเขียนว่า 1 ประโยคนั้นทำอะไรกับคนที่อ่านมัน อ่านได้ 2 แบบ แบบแรกคือ ฟังก์ชันนี้พัง เพราะมีคำอธิบายแต่ไม่มีช่อง แปลว่าสิ่งที่ควรจะขึ้นกลับไม่ขึ้น อีกแบบหนักกว่า คนอ่านสรุปว่าตัวเองต้องไปเตรียมหมายเลขแบบนั้นมา แล้วออกไปตามหาเอกสารที่ประเทศของเขาไม่มีอยู่จริง บางคนอาจถึงขั้นโทรไปถามหน่วยงานภาษี เวลาเท่านั้นแหละที่ 1 ประโยคของเราใช้ไป

วันที่ 15 กันยายน เรานับที่ทุกแห่งที่แยกการทำงานตามประเทศ มีอยู่ 23 แห่ง กระจายอยู่ใน 11 หน้าจอ ใน 3 แห่งจากจำนวนนั้น ถ้อยคำอธิบายอยู่นอกเงื่อนไข แห่งหนึ่งเป็นข้อความที่ขึ้นตอนยังไม่มีข้อมูล อีกแห่งเป็นหมายเหตุตัวเล็กข้าง ๆ รายการ ที่เหลือคือประโยคที่ผมเพิ่งเจอนั่นเอง ไม่มีช่องกรอกแม้แต่ 1 ช่องที่หลุดออกมา สิ่งที่หลุดออกมาเป็นถ้อยคำทั้งหมด

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ดูจากวิธีที่เราสร้างมันก็เห็น เงื่อนไขเขียนอยู่ในโค้ด ส่วนถ้อยคำอยู่ในไฟล์คำแปล ทั้ง 2 อย่างอยู่คนละที่ และถ้าเปิดไฟล์คำแปลขึ้นมา ในนั้นไม่มีสัก 1 ตัวอักษรที่พูดถึงประเทศ มีแต่ประโยคเดียวกันเรียงกันอยู่ 6 ภาษา คนที่เขียนมันอยู่ ณ ตอนนั้น ไม่ได้กำลังมองว่าประโยคนี้จะไปขึ้นที่ประเทศไหน

ผมจะเขียนรูปแบบที่แก้แล้ว เราเลิกวางข้อความตายตัวไว้ที่หัวของส่วนนั้น ตอนนี้ข้อความนำถูกประกอบขึ้นจากรายการที่กำลังแสดงอยู่จริงในส่วนนั้น ในบัญชีที่ไม่มีรายการของอินโดนีเซียขึ้นเลยแม้แต่ 1 รายการ ข้อความนำก็ไม่ขึ้นด้วย พูดอีกอย่างคือ ตอนนี้ประโยคนั้นรู้แล้วว่าสิ่งที่ตัวเองอธิบายถึงมีอยู่ตรงนั้นหรือไม่

เราเพิ่มการทดสอบด้วย ให้วาด 11 หน้าจอนั้นด้วยการตั้งค่าของ 2 ประเทศที่เราให้บริการ แล้วตรวจว่ามีคำที่ไม่ควรปรากฏอยู่หรือไม่ รวมทั้งหมด 22 รูปแบบ ถ้าคำว่า faktur pajak หรือ NPWP โผล่ขึ้นมาบนหน้าจอของบัญชีฟิลิปปินส์แม้เพียงครั้งเดียว มันจะตกตรงนั้น สิ่งที่ตรวจคือตัวอักษร ไม่ใช่หน้าตา การไล่ดูด้วยตาถูกต้องเฉพาะตอนที่ดู และหายไปตั้งแต่การแก้ไขครั้งถัดไป

ต่อจากนี้คือส่วนที่ผมอยากจำไว้ที่สุด รั้วต้องล้อมไม่ใช่แค่ตัวฟังก์ชัน แต่ต้องล้อมประโยคที่พูดถึงฟังก์ชันนั้นด้วย ข้อความที่ขึ้นตอนยังว่างเปล่า หมายเหตุข้าง ๆ รายการ ถ้อยคำในข้อความแจ้งข้อผิดพลาด ตัวอย่างจาง ๆ ในกล่องกรอก ชื่อของลิงก์ช่วยเหลือ ทุกอย่างล้วนบอกว่ามีสิ่งนั้นอยู่ ถ้าลบฟังก์ชันออกแต่ทิ้งสิ่งเหล่านี้ไว้ หน้าจอก็จะพูดต่อไปว่าสิ่งนั้นมีอยู่

เราเคยคิดว่าซ่อนช่องได้ก็จบงานแล้ว เพราะเรามองหน้าจอเป็นกองของสิ่งที่กดได้ หน้าจอจริง ๆ ยังเป็นกองของคำยืนยันด้วย พอ ๆ กับสิ่งที่กดได้ สิ่งที่เขียนไว้กำลังบอกว่า ในประเทศนี้ คุณต้องใช้สิ่งนี้ คนเราอ่านก่อน แล้วจึงกด

เมนูที่ติดอยู่บนผนังร้านริมทาง หลายครั้งยังมีอาหารที่เลิกทำไปหลายเดือนแล้วค้างอยู่ พอชี้ไป คำตอบที่ได้คือ habis คนที่เขียนป้ายไม่ได้โกหก ตอนที่เลิกทำอาหารจานนั้น ไม่มีใครไปปลดกระดาษลง หน้าจอตั้งค่าของเราทำสิ่งเดียวกับกระดาษแผ่นนั้นพอดี

ขอเขียนไว้กันเข้าใจผิด ผมไม่ใช่นักบัญชีภาษี เอกสารอะไรที่ประเทศหนึ่งต้องใช้ และหมายเลขหนึ่งมีกี่หลัก ถูกกำหนดไว้ในฝั่งของกฎเกณฑ์และมันเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ สิ่งที่เขียนไว้ตรงนี้ไม่ใช่คำอธิบายระบบภาษีของประเทศใด แต่เป็นบันทึกว่าเราลืมล้อมรั้วให้ประโยคหนึ่งตามประเทศ สำหรับขั้นตอนจริง กรุณาตรวจสอบกับผู้เชี่ยวชาญ

ผมมีเรื่องรบกวนขอไว้ ถ้าบนหน้าจอของ KAZENA มีชื่อระบบหรือเอกสารที่ประเทศของคุณไม่มี กรุณาบอกเรา นั่นแปลว่าประโยคของเราหลุดออกไปนอกรั้ว ช่องที่ไม่ขึ้นมานั้น การทดสอบของเรายังจับได้ แต่ประโยคที่ค้างอยู่ มีเพียงคนที่อ่านมันเท่านั้นที่รู้