แต่ละตารางมีที่ให้กดไม่เหมือนกัน

มีตารางที่กดตรงไหนของแถวก็เปิดได้ กับตารางที่ต้องเล็งไปที่ตัวหนังสือ นั่นคือข้อความที่ E ส่งมาให้ผมเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ไม่ใช่การแจ้งข้อบกพร่อง เขาแค่เขียนสิ่งที่สังเกตเห็นมาตามที่เห็น ผมอ่านแล้วก็คิดว่าเป็นการพูดที่ตรงดี แล้วตอบกลับไปสั้น ๆ ประโยคเดียวนั้นกลายเป็นงานรื้อทำใหม่ 2 วัน

ผมจะเล่าว่าตอนนั้นเขากำลังทำอะไร E อยู่ในเมืองเล็ก ๆ ห่างจากจาการ์ตาออกไปพอสมควร และใช้ KAZENA Books จากโทรศัพท์ของตัวเองเสมอ ตอนนั้นเขาเปิดรายชื่อคู่ค้าอยู่ กดที่แถวแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขากดอีกหลายครั้ง คิดว่าหน้าจอค้าง แล้วปิดแอปไป พอเปิดขึ้นมาใหม่และบังเอิญกดตรงตัวหนังสือชื่อบริษัท หน้ารายละเอียดก็เปิดขึ้น ไม่ใช่ว่ากดไม่ได้ แต่ตำแหน่งที่ต้องกดต่างหากที่ต่างออกไป

ผมนับหน้าจอของเราเอง มีหน้าจอที่เป็นรูปแบบรายการอยู่ 10 หน้า ใน 4 หน้า กดตรงไหนของแถวก็เปิด ใน 3 หน้า มีเฉพาะตัวหนังสือชื่อบริษัทหรือเลขที่เท่านั้นที่ใช้ได้ ใน 2 หน้า มีปุ่มเปิดอยู่ที่ปลายขวาของแถว และอีก 1 หน้า ไม่เกิดอะไรขึ้นเลยถ้าไม่กด 2 ครั้งติดกัน รวมแล้วคือ 10 หน้าจอกับวิธีกด 4 แบบ ไม่มีใครเคยตัดสินใจให้เป็นแบบนี้ แต่ละหน้าถูกเขียนคนละวัน ด้วยความจำเป็นคนละอย่าง ในรูปแบบที่ดูเป็นธรรมชาติที่สุดของวันนั้น

ผมลองคิดว่าทำไมตลอด 3 เดือนถึงไม่มีรายงานมาถึงเรา ผู้ใช้ไม่แจ้งว่าแต่ละหน้าจอมีวิธีกดไม่เหมือนกัน สิ่งที่มาถึงเราอยู่ในรูปว่าหน้าจอนี้เปิดไม่ได้ พอย้อนอ่านข้อความ 3 เดือนที่ผ่านมา ผมพบรายงาน 6 ครั้งที่บอกว่ารายการเปิดไม่ได้ ทั้ง 6 ครั้งอยู่ในหน้าจอ 3 หน้าที่ใช้ได้เฉพาะตัวหนังสือ และ 4 ครั้งในนั้นเราปิดเรื่องไปด้วยคำตอบว่าทำซ้ำไม่ได้ เพราะที่โต๊ะของเรา เราใช้เมาส์กดพอดีบนตัวหนังสือ รายงานมาถึงแล้ว เราต่างหากที่อ่านมันผิด

ผมถาม V ด้วย เธอเป็นนักบัญชีในจาการ์ตา และทดสอบ KAZENA Books ด้วยข้อมูลจริงของสำนักงานตัวเองมากกว่า 20 ครั้ง พอผมเล่าเรื่องนี้ เธอบอกว่าเธอจำไม่ได้ว่าตารางไหนเป็นแบบไหน เลยเล็งที่ตัวหนังสือเสมอ เธอเล็งเป้าที่แคบที่สุดในทุกหน้าจอ เพื่อความปลอดภัย เธอไม่ได้บอกว่ามันไม่สะดวก เธอบอกแค่ว่าชินแล้ว นิสัยที่ผู้ใช้ค่อย ๆ สร้างขึ้นเองอย่างเงียบ ๆ ไม่เคยเดินทางมาถึงเราในรูปของรายงาน และตลอดเวลานั้นมันกินเวลาของเขาไปทีละนิดทุกวัน

ผมนึกถึงเรื่องนั้นขึ้นมาตอนกินข้าวเที่ยงที่ร้าน nasi padang ที่ร้านนั้นเราชี้ไปที่จานที่วางเรียงอยู่ ไม่ต้องเอ่ยชื่อ ไม่ต้องเล็งตัวอักษรเล็ก ๆ บนป้าย ชี้ไปที่ตัวของมันเอง แล้วมันก็มา สิ่งที่ต้องชี้วางอยู่ตรงหน้าเต็มขนาดของมัน ส่วนบนหน้าจอของเรา สิ่งที่ผู้ใช้ต้องการเขียนอยู่เต็มแถว แต่ที่กดได้กลับเป็นเพียงบางส่วนของแถวนั้น

กฎที่เราตกลงกันมีดังนี้ แถวในรายการเปิดได้ไม่ว่าจะกดตรงไหน ความสูงทั้งแถวคือเป้า เปิดอยู่ภายในหน้าจอเดิม โดยให้เห็นทางกลับชัดเจน แต่ละแถวมีปลายทางหลักเพียงแห่งเดียว พอเขียนออกมาแล้ว กฎ 3 บรรทัดนี้ฟังดูเป็นเรื่องธรรมดา แต่จนถึงสัปดาห์นั้นมันไม่เคยถูกเขียนไว้ที่ไหนเลย

จุดที่อันตรายเราแก้ไปพร้อมกัน ใน 3 หน้าจอ ปุ่มลบวางอยู่ในแถวนั้นเลย พอทั้งแถวเปิดได้ ปุ่มลบก็อยู่ติดกับเป้าที่ใช้เปิดพอดี บนหน้าจอโทรศัพท์ ทั้ง 2 อย่างนี้แทบเป็นตำแหน่งเดียวกัน เราย้ายปุ่มลบไปไว้ในเมนูที่ปลายขวาของแถว รวมถึงหน้าจอที่ต้องลบบ่อยอย่างรายการฉบับร่างด้วย และหน้ายืนยันก่อนลบจะแสดงชื่อของสิ่งที่กำลังจะถูกลบ

เราตกลงข้อยกเว้นไว้ด้วย คือตารางที่มีไว้เพื่อเลือก ตารางแบบนี้มีคอลัมน์ช่องทำเครื่องหมายอยู่ด้านซ้าย และการกดที่แถวคือการสลับการเลือก แถวในตารางแบบนี้จะไม่เปิด ตารางมี 2 ชนิด คือตารางที่เปิดกับตารางที่เลือก และไม่มีตารางใดเป็นทั้งสองอย่างพร้อมกันได้ หน้าตาก็ทำให้ต่างกัน คือมีคอลัมน์ช่องทำเครื่องหมายด้านซ้าย และที่หัวตารางบอกว่าตอนนี้เลือกอยู่กี่แถว

ตัวหนังสือบางส่วนในแถวยังพาไปที่อื่นอยู่ ในรายการใบแจ้งหนี้ การกดชื่อคู่ค้าจะพาไปที่หน้าของคู่ค้ารายนั้น ปลายทางนี้ต่างจากปลายทางของแถว จึงขีดเส้นใต้ไว้ และเมื่อกดจะหยุดการทำงานของแถวเอาไว้ เราลดรูปแบบนี้ให้เหลือเพียง 2 จุดที่จำเป็นจริง ๆ ก่อนหน้านี้แม้แต่ข้อความอธิบายธรรมดาก็ยังมีขีดเส้นใต้ ทำให้มีจุดที่ดูเหมือนกดได้แต่ไม่เกิดอะไรขึ้น

ต้นทุนคือ 10 หน้าจอ 2 วัน งานส่วนใหญ่คือทำส่วนประกอบร่วมขึ้นมา 1 ชุด แล้วย้ายแต่ละหน้าจอมาใช้ชุดนั้น ส่วนที่ยากไม่ใช่การเขียนใหม่ แต่เป็นการตัดสินใจว่าจะยึดแบบไหน พอตัดสินใจแล้ว เราเขียนธรรมเนียมทั้งหมดไว้ในหน้าเดียวและวางไว้ข้าง ๆ ชุดคำสั่ง เพื่อให้คนที่สร้างหน้าจอรายการหน้าที่ 11 ไม่ต้องคิดรูปแบบขึ้นใหม่อีก

สิ่งที่ผมเข้าใจผิดนั้นไม่ซับซ้อน ผมเคยคิดว่าการทำธรรมเนียมให้ตรงกันคืองานจัดหน้าตาให้เรียบร้อย เป็นงานประเภทที่เลื่อนไปก่อนได้ในวันที่มีเรื่องด่วน ที่จริงไม่ใช่ หน้าจอที่ธรรมเนียมไม่ตรงกับหน้าข้าง ๆ จะถูกอ่านว่าเป็นหน้าจอที่เสีย หน้าจอของเราแต่ละหน้าถูกสร้างอย่างถูกต้องในวันของมันเอง แต่พอมารวมกันแล้วยังผิดอยู่ดี ความถูกต้องไม่ได้ตัดสินจบภายในหน้าจอเดียว

มีเรื่องขอความช่วยเหลือ ถ้าท่านกดอะไรใน KAZENA แล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น กรุณาบอกเราตามที่เป็น รวมถึงกรณีที่ท่านหาวิธีกดของตัวเองจนใช้งานได้แล้วด้วย ข้อบกพร่องที่ท่านเลี่ยงเป็นแล้วจะไม่มีวันเดินทางมาถึงเราเอง ครั้งนี้สิ่งที่บอกเราคือข้อความบรรทัดเดียวจากเพื่อนร่วมงานที่กำลังกดตารางอยู่บนโทรศัพท์ และนั่นก็ไม่ใช่รายงานด้วยซ้ำ